Garbarskie historie: Jak Garbarz skrobaczkę do szyb opatentował?

Zimowa aura i tęgie mrozy sprawiają, że wielu z nas drogę do pracy zaczyna od czyszczenia szyb.

W 1987 r. w Biuletynie Urzędu Patentowego w dziale „Podstawowe potrzeby ludzkie” opublikowany został wzór użytkowy opisany jako „skrobaczka do lodu, zwłaszcza do szyb samochodów”.

Rysunek i fragment opisu wzoru użytkowego skrobaczki do szyb, Biuletyn Urzędu Patentowego, nr 22, 1987

Za zgłoszeniem stała Chemiczna Spółdzielnia Inwalidów „Winyl” z Krakowa. Jedną z dwóch osób, których nazwiska podano przy opisie wzoru był Eryk Borstyn (1918-1991), legendarny kierownik drużyny Garbarni. To za jego czasów Duma Ludwinowa wróciła w szeregi ekstraklasy i w sezonie 1955 uplasowała się w niej na 6. miejscu, wyprzedzając Wisłę Kraków. Borsztyn z klubu odszedł, gdy zabrakło dla niego miejsca w składzie delegacji klubu na tournée do Chin w 1956 r.

Drużyna Garbarni przed przed przegranym meczem ze Stalą Sosnowiec 1:2. W tle wypełniona ziemna trybuna stadionu przy ul. Barskiej w Krakowie i fragment domku klubowego. Od lewej stoją Wilhelm Glajcar, Henryk Bożek, Marian Kucharski, Józef Piątek, Józef Leśniak, Jerzy Bomba, Zbigniew Feluś, Antoni Konopelski, Józef Browarski, Henryk Stroniarz, Zdzisław Bieniek.

Wrócił w 1959 r., gdy Garbarnia po spadku grała w III lidze. Po niezbyt udanym starcie rozgrywek „Duma Ludwinowa” wróciła na właściwe tory i wywalczyła awans do II ligi. W prasie podkreślano, że sukces był zasługą nie tylko samych zawodników, ale też kierownika drużyny.

Eryk Borstyn z wykształcenia był inżynierem. Po wojnie początkowo prowadził małą fabrykę chemiczną „Szach”, później pracował w zakładach garbarskich. W 1959 r. założył Chemiczną Spółdzielnię Inwalidów „Winyl”.

Ilekroć, Garbarze, przyjdzie wam skrobać szyby, wspomnijcie inżyniera Borstyna – kierownika drużyny, za którego czasów Garbarnia kończyła sezon w ekstraklasie najwyżej spośród krakowskich drużyn.